first-date-citytrip-opgelicht

FIRST DATE CITYTRIP: Opgelicht

Eerste afspraakjes zijn áltijd wel een beetje spannend, maar als je dan ook nog eens met je date naar een ander land gaat dan wordt het pas écht een potje peentjes zweten. Rob (30) onderging een ‘first date citytrip’ en vertelt je er de komende weken alles over.
 

Met het gevoel alsof we zojuist de Champions League hebben gewonnen paraderen we richting het reusachtige plein van San Marco. Tegen alle verwachtingen in hebben we onze bestemming bereikt. In de euforie die op dit moment logischerwijs hoogtij viert pak ik haar hand vast. Ze kijkt me aan en lacht. Hoewel het als een geintje bedoeld is laat ze niet los. Als een pasgetrouwd stel op onze huwelijksreis zetten we zo onze eerste stappen op het plein. Een groep duiven fladdert verliefd om ons heen. De immer goedlachse Afrikaanse straatverkopers verzamelen hun meest betoverende rode rozen om zo hun bijdrage te mogen leveren aan dit moment van pure romantiek. Het is een waar spektakelstuk. Op dit plein tref je dé twee trekpleisters van Venetië: het Dogepaleis en de basiliek van San Marco. Met name de basiliek is oogverblindend mooi. Nabij een terras wordt een prachtige wals gespeeld. Deze setting nodigt ons uit om plaats te nemen. Voor slechts 10 euro (!!) drinken we hier een simpele cappuccino. Net als iedere nietsvermoedende toerist zijn ook wij er weer ingetuind. Chapeau Venetië, chapeau.

 
Na even flink genaaid te zijn en urenlang ronddwalen stel ik voor om op jacht te gaan naar voedsel. Bij de receptie van ons hotel kregen we de tip om te gaan eten bij een befaamd visrestaurant. Ikzelf ben in principe geen enorme liefhebber, maar haar enthousiasme weet me te raken op plekken waarvan ik het bestaan niet kende: so fish it is. Middels enkele aanwijzingen op de kaart en uitmuntend speurwerk weten we de locatie te bereiken. Het is zes uur s’avonds: etenstijd! Nou, daar denken ze in Venetië anders over. De keuken gaat over een uur pas open. Gelukkig krijgen we al wel meteen een tafel en een menukaart aangeboden. We besluiten beiden afzonderlijk een gerecht uit te kiezen om de borden vervolgens heel lief te delen. Ik vind het wel een vreemde gewaarwording om zonder andere gasten in een restaurant te zitten. Het grote voordeel is wél dat de chef-kok zich nu volledig kan focussen op het prepareren van de perfecte culinaire creatie. De borden komen op tafel. Mijn gefrituurde visjes smaken niet denderend, maar van haar gekookte zeevruchten kan ik geen genoeg krijgen. Na het eten lopen we terug naar het San Marcoplein. De smalle straten en grachten zijn zoveel mooier nu de zon onder is gegaan. Aan alle leuke dingen komt helaas een eind en de laatste trein richting ons hotel komt dichterbij. We gaan naar het station. Na een dag vol spoorzoeken is dit natuurlijk een makkie. Hier naar links, daar naar rechts en we zijn er: in the middle of nowhere. Het is donker, we zijn verdwaald en de laatste trein vertrekt over dertig minuten. Een race tegen de klok begint nu.